English

NIEUWS

Storioni Trio in The Strad

Heather Kurzbauer, journaliste van het... >>

Mini-documentaire Storioni Trio

 >>
News

Volgend concert

,
aanvang uur
Fotogallery Storioni Festival 2010-2011
 

Rotterdam, Zondag Festival

Op zondag 15 november waren we te gast bij Concertgebouw De Doelen voor een "Festival- achtige setting” van 3 concerten op één dag.
Voor dit heugelijke feit hadden we enkele vrienden en bekenden uitgenodigd. Ook begaven we ons op onbekend terrein doordat we zouden gaan samenwerken met ‘Rotterdam Dance Works’. Muziek en dans bleken de juiste ingrediënten te zijn om er een waar feest van te maken.
Het leuke (of het jammere) is, dat het publiek van zo'n creatief samenwerkingsproces slecht de top van de ijsberg = het resultaat te zien krijgt: de concerten.
Wij, wij hebben dan al dagen gerepeteerd, proberen elkaar te leren kennen, alles in elkaar te passen en de muzikale afspraken te maken voor de "fine-tuning".

Het festival begon voor ons dus al op woensdagavond met een eerste kennismaking met de sopraan Evelina Dobracheva, die met ons de “7 Romances (op gedichten van Alexander Blok) van Dimitri Shostakovich” zou uitvoeren. Het stuk begint met een eenzame cellosolo die na een paar maten vergezeld wordt door de zangstem, die dan samen met de cello een deel lang om elkaar heen zwerven. Neill Wallece ( Artistiek Leider van De Doelen ) zat met gesloten ogen, hoofd naar achteren, een paar meter voor ons in het droge repetitie lokaal, uiterste concentreerd, de cello klonk….. Evelina zette in en.....
Na twee noten weet je wat het wordt: of een moeilijke avond of een samenwerking waar je nog lang aan zult terugdenken. Het werd het laatste dus. Evelina zingt geweldig, ze heeft zoveel kleuren op haar muzikale palet en er is erg fijn met haar samen te werken, zowel op het podium als daarnaast.

Op vrijdag gaan we verder, eerst s'-ochtends met Tatjana Masurenko in Mozart's Es groot Piano Kwartet (nou, het is eerder een Pianoconcert zo blijkt.... ) en daarna s'-middags met onze grote vriend Hervé ( hoorn ) en de grote onbekende Romain ( clarinet ), die niet alleen wonderschoon speelt,…….. maar ook een zeer fanatiek hardloper blijkt te zijn.
Zelf jog ik regelmatig mijn rondjes en vraag dus vol enthousiasme : "Goh, je loopt hele marathons maar wat voor tijd loop je dan ?" Waarna hij antwoordt: "Laatst, in New York, liep ik 3.25 uur....... ". Nou, ik ben dan wel fanatiek, maar "sjog" eerder dan dat ik jog, dus ga ik snel over tot de orde van de dag: het pianosextet van Dohnanyi.
Vorig jaar is dit stuk in ons 2e Storioni Festival gespeeld, maar toen met een andere cellist, de Chinees, Li Wei Qin. Het werd een groot succes in de Tilburgse serie ‘Souvenir de Montagnard’.
Het is echt heerlijke speelmuziek, romantisch, gepassioneerd en vooral overdadig, waarbij je een soort ‘wij-’ ( de strijkers ) en ‘zij-’ ( de blazers ) gevoel krijgt, dat uitmondt in een speels, humoresque en vooral hectisch en ritmisch zeer lastig 4e deel. Na de eerste repetitie trek ik mijn conclusie : er moet nog maar weer eens op gestudeerd worden !

Vandaag, zaterdag is onze eerste repetitie met ‘Rotterdam Dance Works’ o.l.v. de choreograaf Ton Simons. We hebben echt geen idee wat ons te wachten staat. Ik hoor al wel twee weken van Neill, dat het zo ongelofelijk mooi is geworden, maar ja, eerst zelf maar eens zien.
Dit concert staat gepland in de Grote zaal van De Doelen. Dat wordt dus even aanpassen, maar het is wel heel gaaf om in die gerenoveerde zaal te spelen, die veel mooier is geworden. Ik vind het echt één van de beste zalen van Nederland.
Het 1e deel van Beethoven's Geister Trio is zonder dans. Als we het 2e deel spelen komt geruisloos het danskoppel naar het midden van het podium. Gekozen is voor het dansante uitbeelden van een liefdes duet. Helaas eindigt het met het beeld, dat de danseres de danser verstoot. Maar daarom niet getreurd…….Ik zie wel alles anders dan het publiek, want ik zie alleen de achterkant.
De bewegingen en gepassioneerde gezichten zijn zo mooi, dat ik bijna vergeet te spelen, en als ik wel speel en naar Wouter kijk om samen met hem in te zetten, zie ik ook de dansers die op de muziek bewegen en dat is toch echt even wennen voor me. Vooral niet kijken dus.......
( helaas ). Het derde deel is weer zonder dans. Na dit deel komt de zangeres op, schrijft in de lucht met haar vinger in het Russisch haar naam, wordt onderbroken door een danseres, krijgt haar muziek en komt dan tussen ons in staan.
Dat is het begin van de ‘7 Romances’ van Shostakovich.

De concerten op zondag gaan goed !
Sommige stukken zelfs erg goed: zoals Ravel, het is doorgaans al moeilijk genoeg om de juiste noten te spelen. Vandaag lukt het om, behalve de noten, ook die specifieke sfeer van sprookjes met Monsters en Elfjes op te roepen.
Ook het pianotrio van Haydn Jacob' s Traum verloopt voorspoedig. Een bevriende amateur violist bleef Haydn maar aan zijn kop zeuren om ook eens iets voor hem te schrijven! ( nou dat heeft hij geweten, de ladder naar de hemel blijkt ook op de viool naar de hoogste regionen te leiden ). Muziek ontroert me niet snel, als ik zelf speel, maar dit eerste deel heeft iets wat me aangrijpt.
Hoogtepunt voor mij (en het publiek?) wordt de Shostakovich met Evelina. Zij geeft zoveel diepte aan het stuk evenals de dansers die er een extra dimensie aan toe weten te voegen.
Gelukkig....tijdens de Storioni Nacht op het 3e Storioni Festival mogen we met dezelfde mensen dit prachtige stuk nog een keer spelen………. ik kijk er nu al naar uit.
 


<< terug naar overzicht